نویسنده: رضا کیانی
چهارصد سال پیش، در روزگاری که مردم هنوز پرواز را افسانه میدانستند، مردی هلندی به نام کرنلیوس دِربل تصمیم گرفت بر خلاف جریان تاریخ، به زیر آب برود!
او در آغاز قرن هفدهم، در انگلستان، دستگاهی ساخت که میتوانست در زیر آب حرکت کند؛ چیزی که امروز آن را «زیردریایی» مینامیم. بدنه دستگاه از چوب و چرم ضدآب ساخته شده بود. درونش چند مرد با پاروهای بسته و محفظه هوا نشسته بودند و با نیروی دست، قایق را در زیر آب پیش میبردند.
اما نبوغ دِربل فقط در ساخت این قایق نبود. او راهی یافته بود تا هوای تازه تولید کند و سرنشینان بتوانند چند ساعت زیر آب نفس بکشند. گفتهاند با واکنشهای شیمیایی، نوعی اکسیژن آزاد میکرد؛ دانشی فراتر از زمان خود.
در یکی از آزمایشها، دِربل زیردریایی خود را در رودخانه تیمز لندن به آب انداخت و در برابر چشمان پادشاه جیمز یکم فرو رفت. پس از چند ساعت، قایق از آب بیرون آمد و همه سرنشینان زنده بودند!
این نخستین سفر زیرآبی انسان در تاریخ بود. از همانجا، رؤیای حرکت در ژرفای دریا آغاز شد؛ رؤیایی که بعدها به کشتیهای زیرآبی غولپیکر انجامید.
کرنلیوس دِربل نشان داد که شهامت و اندیشه، میتواند حتی آب را از راه کنار بزند.