پاییز ۱۹۷۷، آلمان غربی در بحران بود. هواپیمای لوفتهانزا پرواز ۱۸۱ با ۸۶ سرنشین توسط چهار تروریست گروه «ارتش سرخ آلمان » و «جبهه خلق برای آزادی فلسطین» ربوده شد. هدف آنها: آزادی اعضای دستگیرشده ارتش سرخ آلمان و فشار سیاسی بر دولت آلمان.
هواپیما پس از عبور از چند کشور، سرانجام در فرودگاه
موگادیشو (سومالی) فرود آمد.
چهار روز مذاکره با گروگان گیرها بینتیجه گذشت... تا
نیمهشب ۱۸ اکتبر،
ساعت ۲۳:۰۰ به وقت
محلی. دولت
آلمان تصمیم گرفت تیم ضد تروریستی تازه تأسیس خود را وارد صحنه کند. در طی المپیک
1972 مونیخ و بحران گروگانگیری ورزشکاران اسرائیلی توسط چریکهای گروه سپتامبر سیاه
تیم ضدتروریسم پلیس آلمان بسیار بد عمل کرد و بسیاری از گروگانها کشته شدند. وقت
آن بود که آلمانها در این حوزه هم خودی نشان بدهند.
توجه کنید که عملیات ضدتروریستی در آن دوران، مخصوصاً بر ضد کسانی که هواپیما ربایی کرده بودند، نوعی عملیات رزمی تقریبا تازه بود و بسیاری از استانداردها و تجهیزات و تاکتیکها هنوز به درستی شکل نگرفته بودند.
ورود تیم GSG 9
تحت فرماندهی اولریش وگنر، تیم ویژهی GSG 9 با
پشتیبانی ارتش سومالی به سه گروه تقسیم شد:
در کمتر از ۷ دقیقه، سه هواپیماربا کشته شدند، یک نفر زخمی شذ و همهی گروگانها نجات یافتند — بدون تلفات بر نفرات غیرنظامی. صدای تیراندازی و فریاد گروگانها در تاریکی فرودگاه موگادیشو، نقطه آغاز دوران جدید مبارزه با تروریسم بینالمللی بود.
نتیجه و اهمیت
عملیات موگادیشو الگویی شد برای یگانهای ضدتروریسم
سراسر جهان. پس از این مأموریت، کشورهای
متعددی واحدهایی مشابه GSG 9 تشکیل دادند:
این عملیات تا امروز بهعنوان یکی از سریعترین و بینقصترین عملیاتهای ضدتروریستی تاریخ شناخته میشود.