پولیوس؛ ایستگاه فضایی جنگی که هرگز به مدار نرسید

 نویسنده: رضا کیانی

 بهار ۱۹۸۷، پایگاه فضایی بایکونور در قزاقستان. بر فراز سکوی پرتاب، موشک غول‌پیکر انرگیا ایستاده است؛ قوی‌ترین موشکی که شوروی ساخته. در دل آن، محموله‌ای محرمانه پنهان شده: پولیوس، اولین گام برای ساخت ایستگاه فضایی جنگی شوروی.

 مأموریت روشن است: پرتاب یک پلتفرم آزمایشی با قابلیت نصب لیزر ضدماهواره برای پاسخ دادن به برنامه «جنگ ستارگان» ریگان. ارتش سرخ می‌خواهد نشان دهد که در نبردهای فضایی نیز چیزی از آمریکا کم ندارد.

 لحظه پرتاب فرا می‌رسد. صدای مهیب موتورهای انرژیای ۴۰۰۰ تنی سکوت استپ‌های قزاقستان را می‌شکند. موشک به آسمان اوج می‌گیرد و چند دقیقه بعد، پولیوس از آن جدا می‌شود. مهندسان در اتاق فرمان منتظر ورود به مدارند... اما ناگهان فاجعه ای رخ می‌دهد.

 یک خطای نرم‌افزاری ساده باعث می‌شود موتورهای پولیوس به جای تثبیت مدار، برعکس عمل کنند. غول فلزی شوروی به‌جای صعود، سقوط می‌کند. لحظاتی بعد، قطعات آن در اقیانوس آرام نابود می‌شوند.

 ایستگاه جنگی شوروی هرگز عملیاتی نشد، اما همان یک پرتاب نافرجام نشان داد که در آخرین سال‌های جنگ سرد، رقابت دو ابرقدرت حتی تا مرز نظامی‌سازی فضا نیز پیش رفته بود.