ایران بالاخره پاس گل رو به پوتین داد. هنوز برای تحلیل زوده و در ضمن رشته تخصصی من هم اقتصاد انرژی نیست اما به صورت خلاصه عرض می کنم که ترامپ تحریم نفت روسیه رو به صورت موقت (20 روز) برداشته و اجازه داده کشورهای جهان از روسیه نفت بخرند.
با توجه به اینکه نفت ایران احتمال داره به مدتی (حدود 2تا 6 ماه و حتی بیشتر) از بازار حذف بشه، تعدادی از مشتری های فعلی ایران ممکنه بروند به سمت خرید نفت از روسیه. در این صورت با تخفیفهایی که روسیه خواهد داد ایران دوباره برای به دست آوردن بازار خود وارد یه جنگ قیمت با روسیه بشود تا بتونه دوباره بازار نفت خودش رو به دست بیاره.
حالا ایران از یه طرف برای بازسازی خودش نیاز به دلارهای نفتی داره، از یه طرف بازارش رو از دست داده و از یه طرف هم ناچاره نفت رو زیر قیمت بده تا دوباره بازارش رو به دست بیاره. یعنی اینکه دولت به شدت دچار مشکلات مالی خواهد شد و بودجه ش تحت فشار قرار خواهد گرفت.
پس دولت برای تأمین مالی پروژه هاش از یه طرف ناچار به چاپ پول بدون پشتوانه میشه که باعث میشه تورم زیاد بشه و نارضایتی بیشتر بشه، از یه طرف دیگه انواع و اقسام مالیاتها و زورگیری هاش رو بیشتر بکنه که باز هم اسباب نارضایتی مردم می شد. در نهایت از نظر اقتصادی به سمت فروپاشی خواهیم رفت حتی اگر اسرائیل و آمریکا زیرساختهای اقتصادی کشور رو هدف قرار ندهند. و این فروپاشی ممکن هست که دوباره مردم رو به خیابون بکشونه. فعلا هیچ چیزی معلوم نیست.
در تفسیر نظامی 03 گفتیم که استراتژی سپاه (ارتش مطلقا استراتژی نداره) نسبتاً ساده است، با مخفی شدن در پناهگاه و تحمل ضربات حملات هوایی آمریکا و اسرائیل انقدر صبر می کنیم تا خودشون خسته بشوند و بروند. حالا ممکنه یه مقداری از خاک ایران هم از دست بره که مهم نیست چون شهرهای مهم مثل تهران و تبریز و اصفهان و شیراز و مشهد در دست ما خواهند ماند و ما به لطف امام خامنه ای دوم یه جمهوری اسلامی تضعیف شده رو همچنان ادامه میدیم و بر گرده ی مردم سواریم.
این استراتژی رو بچه های حماس در عمل اجرا کردند و پس از طوفان الاقصی دیدیم که اسرائیل سه بار باریکه غزه رو از شمال تا جنوب روفت و تعداد زیادی از بچه های حماس رو کشت ولی در نهایت نتونست حماس رو حذف بکنه و به صورت دوفاکتو حضور حماس در غزه رو به رسمیت شناختش.
پس فعلا داریم می ریم به سمت یه بن بست نظامی: آمریکا و اسرائیل چپ و راست از هوا بمباران می کنند ولی در نهایت جمهوری اسلامی مقاومت می کنه و سرجاش هست.
اما آیا برای فرار از این بن بست اسرائیل و آمریکا راه حلی دارند؟ دو تا راه حل هست که یکی ش رو اینجا توضیح میدم و اون هم استفاده از کارت تکفیری هاست (توی ایران به همه تکفیری ها سرجمع میگن داعش)
قبل از شروع درگیری ها، آمریکا تعداد زیادی از عناصر وابسته به داعش رو از سوریه آورد و توی عراق جا داد (میگن حدود 13 هزار نفر). ما نمیدونیم اینها رو مسلح کرده اند یا خیر ولی این هم میتونه یه آپشن نسبتاً کم خرج برای آمریکا باشه. آمریکا به شدت از ورود به جنگ زمینی واهمه داره و اسرائیل هم آمادگی ش رو نداره و اصلا توانایی جنگ زمینی رو در ایران نداره. اما عناصر تکفیری رو با هزینه ی نسبتا کمی میشه مسلح کرد و به داخل ایران سرازیر کرد. اینها هم انگیزه کافی برای درگیری با سپاه رو دارند و هم تجربه کافی هم در جنگهای متعارف و هم در جنگهای شهری. غیر از این، به محض اینکه تکفیری ها در ایران درگیر بشوند بقیه ی تکفیری های دنیا مثل مورچه که جذب شکر میشه جذب درگیری میشن و انواع تکفیری های چینی و چچنی و داغستانی و افغانستانی و پاکستانی و عرب بهشون ملحق می شوند.
با توجه به تسلط مطلق متفقین بر آسمان ایران تکفیری ها خیلی راحت وارد خاک ایران خواهند شد و به شهرها می رسند. چیزی که هست نه سپاه و نه ارتش و نه بسیج آمادگی برای یه جنگ شهری طولانی رو ندارند (به جز اون تعداد محدودی که در جنگ داخلی سوریه شرکت کردند). این دوستان اگر عرضه ی جنگ شهری رو داشتند که خب دمشق سقوط نمی کرد. حالا در عوض ممکنه سپاه هم بخواهد که از همون دست فرمون متفقین استفاده بکنه و نیروهای زینبیون و فاطمیون (که اتفاقا هم تجربه جنگی بالایی دارند و هم انگیزه بالایی برای درگیری با تکفیری ها) رو وارد صحنه بکنه و اون وقته که شهرهای ایران میشه محل تصادم برادران افغانستانی و پاکستانی و حزب اللهی از یه طرف و تکفیری های ایغور و چچنی و ترک و عرب از طرف دیگه.
من فکر نمیکنم کسانی که برای حمله آمریکا و اسرائیل به ایران کِل می کشیدند و برای شهادت امام خامنه ای اول رفتند و توی خیابون رقصیدند از این آپشن خیلی خوشحال بشوند. اگر دورنمای آینده ی جنگ ایرن این باشه که زن و دخترتون هم باید اسلحه بگیرند دستشون و خونه به خونه بجنگند.
اما هرچندآوای این دهل شنیدن ش از دور خوش است، از دید سیاسی اصلا گزینه ی مطلوبی برای آمریکا و اسرائیل نیست. جنگ داخلی رو میشه شروع کرد ولی تموم کردنش دیگه دست خود آدم نیست. جنگ داخلی به دلیل اینکه امکان سرایت به کشورهای منطقه (مخصوصا عراق) رو داره برای آمریکا یه جور خط قرمز محسوب میشه. از طرف دیگه اسرائیل بدش نمیاد که مسلمونها همدیگه رو با دندون تیکه پاره بکنند، اما ناامنی ایران ممکنه به نزدیک مرزهای اسرائیل هم برسه و در نتیجه اوضاع خود اسرائیل هم به هم بریزه. غیر از خود آمریکا، متحدین آمریکا (مخصوصا ترکیه و عربستان) هم هیچ تمایلی ندارند که یه جنگ داخلی طولانی مدت رو در ایران شاهد باشند چون ممکنه ترکش ش به اونها هم بخوره.
به خاطر همینه که گفتم رهایی از بن بست فعلی یه راه حل داره ولی کسی تخم نداره اون رو به اجرا بذاره. اما بازم آینده رو نمیشه پیش بینی کرد.... ممکنه فردا از سمت جنوب شرقی یا غرب کشور عناصر تکفیری به صورت فله ای یا تک به تک وارد خاک ایران بشوند. باید صبر کرد و دید
دوستان اگر امکان داره این انیمیشتن رو ببیند و بعد برام درباره ش بنویسید (بیشتر از دید تقابل بین تمدنها) یا هر چیزی که به ذهن تون میرسه


